Diagnoza różnicowa zaburzeń osobowości jest potrzebna wtedy, gdy objawy mogą wskazywać na kilka możliwych przyczyn i trzeba je od siebie oddzielić. Dzięki temu można lepiej uchwycić, co jest źródłem trudności, a co ich skutkiem. Takie podejście zwiększa wartość całego procesu diagnostycznego, bo daje bardziej precyzyjny obraz i ułatwia zaplanowanie dalszych działań. Dla osoby badanej oznacza to większą pewność, że wnioski nie są przypadkowe, lecz oparte na uporządkowanej analizie.